18 Ocak 2012 Çarşamba

0 Çocuğunun Engelli Olacağını Öğrenen Ailelerin Psikolojik Tepkileri

Hazır final haftasında özel eğitim dersinde bu konuyu ele alıyorken buraya da bir şeyler yazayım dedim.(yazdım daha doğrusu )

Tavsiye yazı: (Genç Yetişkinler Üzerinde Yaptığım Bir Anket: Çocuğunuzun Zihinsel Engelli Olduğunu Öğrendiğiniz Anda ilk Tepkiniz Ne Olurdu?)

Eşinin hamile olduğunu öğrenen erkek havalara uçmuştur. Artık o bir "baba" olacaktır. Kadın ise şimdiden çorap örmeye başlamıştır. O bir "anne"dir artık. Çocuğun cinsiyeti de anlaşıldıktan sonra odası hazırlanır. Yakın çevre tarafından hediyeler alınmıştır bile.

Anne-baba hastaneye kontrole gittiklerinde hiç beklemedikleri bir durumla karşılaşırlar. "Çocuğunuz engelli doğacak" .. ...                  ...                                  ..............                    ...  Uzun bir sessizlikten sonra anne nasıl yani derken baba bunun bir şaka olduğunu düşünmekte etrafta kamera var mı diye sağ sola bakmaktadır.

Doktor ciddiliğini koruyunca bunun gerçek olduğunu yavaştan anlarlar. Anne başlamıştır bile ağlamaya. Baba nasıl ya neden ki gibisinden sorup durur. İşte bu aşamadan sonra ailede sırasıyla şu tepkiler ortaya çıkar:



1- Şok: 

Çocuklarının engelli olduğunu öğrenen aile sanki çocuk ölmüş gibi şoka girerler. Bu şok normal değildir, derin olabilir.

2-İnkar: 

Çocuk doğmadan önceki beklentilerinin sonucu olarak bir inkar mutlaka olur. Olmaz canım öyle şey gibisinden.

3-Doktoru Suçlama: 

Doktorun bilmediğini düşünüp doktoru suçlama eğilimi gösterebilirler. Doktor doktor gezerler, neden bulma çabası içerisine girerler ama sonuç aynıdır.

4- Kendini Suçlama: 

Depresyona girip kendilerini suçlarlar.

5-Kabul Etme: 

Depresyon gibi şeyleri yaşadıktan sonra kabul etme başlıyor. Tedavi, eğitimi gibi konularda çaba göstermeye başlarlar.

Sürekli Üzüntü Modeli: 

Çocuklarının engelli olacağını öğrendikleri zaman bu üzüntü bir süre sonra geçen değilde hayat boyu devam eden bir üzüntü halini alır. Ancak bu arada çocukları için ne gerekiyorsa yapıyorlardır.

Ümitsizlik, Anlamsızlık, Çaresizlik Modeli

Özel gereksinimli bir çocuğa sahip olmak anne babaları ümitsizlik duygusuna iter. Bu durum onların yaşamı anlamsız hissetmelerine yol açar.

Yeniden Yapılanma Modeli

Bilişsel yapılarını değiştirirse aileler, çocuğa bakış açısını yeniden yapılandırırlarsa "evet o da böyle ama yine de eğitim alabilir, birşeylere sahip olabilir" gibi değiştirirlerse kendilerini, ailenin sistemi yapılandırılabilir. Aile bu yeni duruma göre yeniden organize olur.

Allah kimsenin başına vermesin. Başınıza geldiyse de Allah dayanma gücü, sabır ve yeniden yapılanma modelinde size yardımcı olsun inşaallah.

Saygılarımla

Psikolojik Danışmanlık Öğrencisi
Fırat YALÇIN
Dokuz Eylül Üniversitesi
Bu yazıyı beğendiniz mi?

Yeni yazılar e-mail adresinize gelsin!

Destek için:


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

***Yorum bırakabilmek için yorumunuzu yazdıktan sonra "gmail" hesabınızı giriniz***.

**Yorumunuz onay gerektirmez ve hemen yayınlanır.**


**Küfür veya argo içeren yorumlar kesinlikle silinecektir!**

**Yazdığınız yoruma cevap yazıldığında haberdar olmak için yorum formunun sağ alt köşesinde bulunan E-posta yoluyla abone ol linkine tıklayabilirsiniz.**